Tekst en regie: Bo Tarenskeen

Spel: Esther Scheldwacht en Bo Tarenskeen

Co-regie: Mhàiri Mackenna

Dramaturgie: Jellichje Reijnders

Scenografie: Maze de Boer

Lichtontwerp: Varja Klosse

Muziek: Boudewijn Tarenskeen

Montage Muziek: Ferdinand Bakker

Kostuums: Lidewij Merckx

Productieleiding: ‘nMore

Geproduceerd door de tienduizend dingen in coproductie met Het Nationale Theater.

"De twee Soekarno’s creëren samen niet alleen een gelaagd portret van een ietwat vergeten politicus, maar ook boeiend en bijzonder geslaagd theater." | ★★★★ de Volkskrant

"Scheldwacht en Tarenskeen hebben van de Wikipediapagina Soekarno een mens gemaakt. Mooie prestatie." | ★★★★ Trouw

"In deze voorstelling over Soekarno staat, verstopt in terloops gebrachte zinnetjes, het lot van de Indo centraal." | ★★★★ NRC

“Van twijfelende intellectuele bohemien tot begenadigd showman, de vele gezichten van Soekarno." | Theaterkant

Voorafgaand aan de voorstelling verzorgt Liang de Beer een verdiepende inleiding.

Liang de Beer over de inleiding:

'Mijn opa zou zich omdraaien in zijn graf. Zijn kleindochter die een lezing geeft over de man die zijn leven ruïneerde. Zo zagen hij en veel ‘repatrianten’ uit ‘Indië’ de leider van de Onafhankelijkheid. Was Soekarno een schurk? Niet helemaal.

Als derde generatie kijk ik meer emotie-neutraal naar de figuur Soekarno. Misschien vond ik Soekarno altijd wel de sympathieke, een man met een vriendelijk gezicht, degene die voor dictator Suharto kwam.

Ik plaats het verhaal van mijn opa naast het Indonesische perspectief. Soekarno als man die het volk bijeen bracht, streed tegen Westers imperialisme en tenslotte de eerste president van Indonesië werd. Is hij hun vader des vaderlands? Ook dat verhaal klopt niet helemaal.

De nieuwe voorstelling SOEKARNO laat de verschillende gezichten van de man zien, en vooral de jonge (Bo Tarenskeen) en de oude (Esther Scheldwacht): Wie wil ik zijn? Wie ben ik geweest?

Die verschillende beelden verken ik in de inleiding die ik geef bij de voorstelling.'