In een tijd waarin femicide nog altijd een schrijnende realiteit is, blijft de compromisloze beschouwing van lust, achterdocht en ontrouw in Tolstojs novelle pijnlijk actueel. Dus waar is de stem van de naamloze vermoorde vrouw in Tolstojs verhaal? Als reactie op de novelle van haar man schreef Sofia Tolstaja (Tolstojs echtgenote) twee romans waarin zij haar eigen licht werpt op ongelukkige huwelijken met jaloerse echtgenoten, vanuit het perspectief van de vrouw. Ze schreef de romans in 1893 en 1910, maar ze werden pas gepubliceerd in 1994 en 2010. Gebaseerd op deze twee werken verklankt het Ragazze Quartet de stem van de vrouw in dit noodlottige verhaal over liefde, teleurstelling en jaloezie.
Benja Bruijning’s monoloog wordt vervlochten met relevante muziek, gespeeld door het Ragazze Quartet. In 1923 schreef componist Leoš Janáček in 1923 zijn aangrijpende Eerste Strijkkwartet genaamd Kreutzer Sonata, dat hij rechtstreeks inspireerde op Tolstojs novelle. Janáček stelde zich bij het schrijven van dit strijkkwartet de “arme vrouw [ uit de novelle] voor, gekweld en uitgeput”. Het strijkkwartet vertolkt het psychologische drama, vol conflictmomenten en passie, eindigend in een aangrijpende climax. Het Ragazze Quartet brengt deze muziek tot leven, als kloppend hart van de voorstelling.
Beethovens Kreutzersonate voor viool en piano uit 1803 speelt een centrale rol in Tolstojs novelle, maar vooral als het werk dat de vrouw van de jaloerse hoofdpersoon instudeert met de violist die zijn jaloezie opwekt. “Een vreselijk ding, die sonate. Vooral dat eerste deel. En in ’t algemeen is muziek een vreselijk iets. Waar zit hem dat in? Ik snap het niet,” aldus de hoofdpersoon. Naast het centrale werk van Janáček zijn delen van Beethovens sonate voor viool en piano verwerkt in de voorstelling in een arrangement voor strijkkwartet.
+
+
= € 24,50
