‘Wij hebben samen ook een dierbare band’
Acteurs Anne Wil Blankers en Hans Croiset delen een ruime toneelgeschiedenis met elkaar. In hun toneelstuk Liefdesbrieven ontvouwt zich een leven via woorden op papier. De correspondentie van meer dan vijftig jaar schetst een tijdsbeeld, eert een grote liefde en viert het leven zelf. ‘Als je met Anne Wil kunt spelen, kom je terug op al je principes.’
Lang hoefden ze er niet over na te denken, natúúrlijk wilden acteurs Anne Wil Blankers (85) en Hans Croiset (90) weer samen op het toneel staan. Hebben de twee soms een speciale chemie met elkaar? Anne Wil: “Ja, dat kun je wel zeggen!” Dan, ironisch: “En ik zit erbij, Hans, dus nu moet jij ook ja zeggen.” Hans lacht. “Dat kan niet anders, het is een dierbare band.”
Eerlijke emoties
Een levenslange liefde, gevangen in papier en inkt. In het toneelstuk Liefdesbrieven schrijven Melissa en Andrew elkaar vanaf jonge leeftijd. Hun levens slaan verschillende wegen in, maar de twee blijven verbonden door hun briefwisseling. Eerlijke emoties, gemiste kansen en een liefde die nooit volledig tot bloei mocht komen. Anne Wil: “Als het stuk begint, zijn Melissa en Andrew een jaar of acht, negen. Dat schrijven houden ze hun hele leven vol. Soms met onderbrekingen van een paar jaar, maar dat maakt niet uit. De schrijver, A.R. Gurney, heeft deze twee mensen echt gekend en het gegeven van het brieven schrijven gebruikt om die twee levens te laten zien.”
Een ‘saaie zak’ en een wildebras
Hans: “Het verschil tussen Andrew en Melissa is dat zij uit een hele rijke familie komt en verwend is opgevoed. Andrew is opgegroeid in een gewoner gezin, degelijk. Zijn strenge vader wil dat zijn zoon een verantwoord lid van de Amerikaanse maatschappij wordt. Maar hij loopt in zijn leven tegen behoorlijk wat teleurstellingen aan. Hij vindt zichzelf ook een ontzettend ‘saaie zak’.” Anne Wil: “Melissa is een beetje een wildebras, maar ze is ook eenzaam. Haar ouders zijn nooit thuis, dus wat is een zwembad in de tuin en een butler die koekjes op een zilveren blad komt brengen dan waard? Omdat ze zo aan haar lot wordt overgelaten, is Andrew haar houvast.”
Pensioen onderbroken
Het mooie van het toneelstuk Liefdesbrieven is dat de acteurs terugkijken op hun leven aan de hand van de brieven die ze elkaar schreven. Schrijver Gurney vroeg speciaal om een wat oudere acteur en actrice. Anne Wil speelde dit stuk tien jaar geleden met tegenspeler Paul van Vliet. “Toen was ik 66, hij zal tegen de 70 zijn geweest. Wij zijn…ouder.” Ze lachen allebei hartelijk. Hans heeft zelfs zijn ‘acteurspensioen’ onderbroken om dit stuk met Anne Wil te kunnen spelen. Licht besmuikt zegt hij: “Wat zal ik zeggen? Ik ben een vat vol tegenstrijdigheden. En als je met Anne Wil kun spelen, kom je terug op al je principes.”
Nieuwe dingen ontdekken
Net als hun personages delen Anne Wil Blankers en Hans Croiset een diepe liefde voor verhalen en voor taal. Anne Wil: “De taal in Liefdesbrieven is heel secuur.” Hans: “De schrijver laat bepaalde opmerkingen uit het begin in varianten terugkomen bijvoorbeeld. Zo ontstaan er personen die psychologisch gezien kloppen. Tegen het eind van het stuk komt de emotie.” Anne Wil: “Dat is het mooie van theater, dat het je zo kan pakken. Ik ontdek elke avond nieuwe dingen in het stuk. Die twee levens zijn zeer herkenbaar. Mensen leven mee met Andrew en Melissa en zien de hoogte- en dieptepunten. Het is spannend, net een film, want je verbeelding doet de rest.”
+
+
= € 34,50
